Περσίδες, στοράκια και γρίλιες. Αισθητική για λίγους.

Μια όμορφη και ζεστή κατοικία σου έχω για σήμερα, προσγειωμένη και γήινη, και τη διάλεξα κυρίως γιατί θέλω να σου μιλήσω για την ‘αισθητική της περσίδας’ (περσίδες, γρίλιες όπως θες πες τες, ενίοτε τις συναντάς και ως  «στοράκια»), και αναφέρομαι, ως επί το πλείστον, στις ξύλινες περσίδες, οι οποίες αφενός είναι πανέμορφες, είναι ζεστές, διαφορετικές, μοντέρνες, γραμμικές, αφετέρου όμως είναι και, ακριβές!!!!
Το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι το γεγονός της απόλυτης ρύθμισης του φυσικού φωτός. Χάρη σε αυτές πετυχαίνουμε από την πλήρη συσκότιση έως το άπλετο φως καθώς επίσης και τον έλεγχο της κλίσης των ακτίνων του ήλιου όταν διεισδύουν στο χώρο μας και μας τυφλώνουν, ένα χαρακτηριστικό που δεν μπορούμε φυσικά να πετύχουμε με καμία μα καμία κουρτίνα.
Το μειονέκτημα τους είναι το κόστος τους αλλά και ο ζόρικος καθαρισμός τους. Διότι όταν μιλάμε για ξύλινα στοράκια και για να έχουμε το αποτέλεσμα που θα δεις και θα θαυμάσεις παρακάτω, να βρίσκονται δηλαδή σε απόλυτη ευθυγράμμιση μεταξύ τους, σε εντελώς οριζόντια κατάσταση, χωρίς κλίσεις και λοξάδες και να αντέχουνε στο χρόνο και στο βάρβαρο «κλείσε-άνοιξε», πρέπει να πληρώσουμε. Ναι, όπως σε όλα, έτσι κι εδώ πρέπει να βάλουμε το χέρι στην τσέπη μας, να πληρώσουμε για να αγοράσουμε ξύλα ποιότητας, σταθερά και γερά δεσίματα και καλούς μηχανισμούς, ενώ ποτέ μα ποτέ δεν κάνει να εμπιστευόμαστε οικονομικές λύσεις «τύπου προκάτ», με «κορδονάτα» δεσίματα, οι οποίες στη χειρότερη, θα μας μείνουν στο χέρι κατά την τοποθέτηση, αφήνοντάς μας ντεκόρ τα βύσματα και τις τρύπες στον τοίχο, ή, στην καλύτερη, θα λειτουργούν ως «θεόστραβο χάλι (και όχι χαλί) «υπό γωνία 48 και βάλε μοιρών.

Πίσω στο σπιτάκι μας όμως τώρα, για ρίξε και σ΄αυτό μία ματιά….

Είναι όμως ατμοσφαιρικές, έτσι δεν είναι?

Σε φιλώ, καλή βδομάδα!

Μαρία

Τη κατοικία που σου έδειξα την βρήκα εδώ…