Λοιπόν, έχουμε και λέμε, περιγράφουμε και καταγράφουμε συστατικά:

1. Κουζίνα σύγχρονη, λειτουργική, σε γραμμές και αποχρώσεις που τις αγαπάω κάργα, με άπλα και με ένα τραπέζι για όλους.

2. Γραφείο-εργαστήρι σε συνέχεια και στον ίδιο χώρο, πλήρως εξοπλισμένο και με πολλές θέσεις εργασίας και αποθηκευτικούς χώρους για εργασία σε καθιστή ή όρθια στάση, σε υπολογιστή ή στο χέρι.

3. Γραμμική, δυναμική και άρρηκτη σχέση της κουζίνας με το γραφείο αλλά και ένα καθιστικό που για το λόγο αυτό στριμώχνεται και μαζεύεται καταλαμβάνοντας τελικά τα λιγότερα τετραγωνικά σε σχέση με το σύνολο και αντίθετα με ότι συμβαίνει συνήθως.
Χα! Πολύ μου άρεσε αυτό!
Για δες…

5485743975_1 5485743975_2 5485743975_3 5485743975_4 5485743975_5 5485743975_6 5485743975_7 5485743975_8 5485743975_9

Και ερωτώ η αδιάκριτη, τι είναι τελικά ποιο σημαντικό: να διασκεδάζουμε και να χαιρόμαστε με όλα όσα κάνουμε καθημερινά, να ευχαριστιόμαστε το κάθε μας λεπτό, τη μαγειρική μας , το φαΐ μας, το διάβασμα μας, την κουβέντα μας, την έμπνευση μας, τη δουλειά μας, να αισθανόμαστε ελεύθεροι και δημιουργικοί, χωρίς όρια και φραγμούς, χωρίς κανόνες και πρέπει, να ζούμε και να δουλεύουμε ταυτόχρονα και ποικιλοτρόπως χωρίς ωράρια και δεσμεύσεις, με έμπνευση, με παρέα ή μόνοι, με διάφορα μέσα και μεθόδους, ή… να ζούμε για να περιμένουμε πότε θα έρθει η ώρα για διάλειμμα για καφέ και φοντάν στον καναπέ;
Άντε πες μου λοιπόν…

P.S. Δεν στο κρύβω, αυτή η σχέση κουζίνας-γραφείου vs καθιστικού με ξετρέλανε!
Ωστόσο  πρόσεξε και τη λεπτομέρεια ξύλινο δάπεδο-επένδυση τοίχου στην κρεβατοκάμαρα. Έχει κι αυτή το ενδιαφέρον της.

Πολλά φιλιά, καλημέρα!
Μαρία

το βρήκα εδώ…